تحلیل و اثربخشی درمان هیجان مدار بر امید به آینده و اعتماد فردی زنان مطلقه شهر شهرکرد

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بروجن، ایران

2 کارشناس ارشد علوم سیاسی گرایش روابط بین الملل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهررضا، ایران

3 کارشناس ارشد روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی شهرکرد، ایران

چکیده

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان هیجانمداربر امید به آینده و اعتماد فردی زنان مطلقه شهر شهرکرد صورت پذیرفت. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان مطلقه مراجعه‌کننده به مراکز بهزیستی شهرستان شهرکرد درسال1396 هستند. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و پیگیری با گروه گواه است. بدین منظور تعداد 28 نفر از زنان مطلقه مراجعه‌کننده به مراکز بهزیستی با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. گروه آزمایش،درمان مبتنی بر هیجان را در 8 جلسه یک و نیم‌ساعته به مدت دو ماه دریافت کرد، درحالی‌که گروه گواه این مداخله را دریافت نکرد. سپس پس‌آزمون بعد از یک ماه پیگیریبر روی هر دو گروه اجرا شد. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه امید به آینده میلر (1988) و پرسشنامه اعتماد بین فردی رم پل و هولمز (1986) است. تجزیه ‌و تحلیل داده‌های حاصل از این پژوهش، توسط نرم‌افزار SPSS و روش‌های آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس صورت گرفت. نتایج نشان داد که آموزش درمان هیجان مدار بر  امید به آینده و اعتماد فردی زنان مطلقه مؤثر بوده است و تأثیر این روش بعد از یک ماه همچنان پایدار بوده است(05/0p<).آموزش درمان هیجان مدار منجر به بهبود اعتماد بین فردی و امید به آینده زنان مطلقه شهر شهرکرد در مرحله پس‌آزمون و پیگیری شده است.

کلیدواژه‌ها