اثر بخشی درمان هیجان مدار بر بهبود کیفیت زندگی زنان مطلقه شهر شهرکرد

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

چکیده

هیجان یکی از شاخص­های مهم روح و روان انسان است. این شاخص تحت تاثیر عوامل مختلفی قرار دارد و میزان و وضعیت آن دچار تغییر می­شود. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی درمان مبتنی بر هیجان در کیفیت زندگی زنان مطلقه شهر شهرکرد انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان مطلقه مراجعه‌ کننده به مراکز بهزیستی شهرستان شهرکرد در سال 1396 است. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و پیگیری با گروه گواه است؛ بدین منظور تعداد 28 نفر از زنان مطلقه مراجعه‌کننده به مراکز بهزیستی با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به ‌صورت گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. گروه آزمایش، درمان مبتنی بر هیجان را در 8 جلسه یک و نیم‌ ساعته به مدت دو ماه دریافت نمود، در حالی ‌که گروه گواه این مداخله را دریافت نکرد؛ سپس پس‌آزمون و بعد از یک ماه مداوم بر روی هر دو گروه اجرا شد. ابزار مورد استفاده شامل پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت (1994) بود. تجزیه‌ و تحلیل داده‌ها با استفاده از روش‌های آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس صورت گرفت. نتایج نشان داد که آموزش درمان مبتنی بر هیجان بر کیفیت زندگی زنان مطلقه مؤثر بوده است و تأثیر این روش بعد از یک ماه همچنان پایدار بود (05/0p<).

کلیدواژه‌ها