اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت بر خودکارآمدی، سرسختی و تاب آوری تحصیلی دختران دبستانی 9 تا 12 سال شهر شهرکرد....

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجن

2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت بر خودکارآمدی، سرسختی و تاب آوری تحصیلی دختران دبستانی 9 تا 12 سال شهر شهرکرد انجام شده است. روش پژوهش، نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش را 740 نفر از دختران دبستانی تشکیل داده­اند که در سال تحصیلی 96-97 در مدارس مختلف شهر شهرکرد مشغول به تحصیل بودند. نمونه مورد مطالعه پژوهش حاضر را 40 نفر (نیز مادران آن­ها) تشکیل دادند که با استفاده از روش غربالگری (ملاک انتخاب: کسب 1 انحراف معیار پایین تر از میانگین در پرسشنامه های تحقیق و تمایل مادران به شرکت در جلسات فرزندپروری)انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه 20 نفره (20 نفر در گروه آزمایش و 20 نفر در گروه کنترل)، تقسیم شدند و تحت آموزش برنامه فرزندپروری مثبت طی 8 جلسه یک و نیم ساعته و هفته­ای یک بار قرار گرفتند. جمع­آوری داده­ها بر اساس پرسشنامه باورهای خودکارآمدی تحصیلی زیمرمن و مارتینز(1990)، پرسشنامه سرسختی تحصیلی بنیشک و همکاران (2005)و پرسشنامه تاب آوری تحصیلی ساموئلز(2004)، انجام شد. اطلاعات از طریق نرم­افزار SPSS  با روش تحلیل کوواریانس چند متغیری تجزیه و تحلیل شدند. یافته­ها نشان داد که آموزش فرزندپروری مثبت به مادران، بر خودکارآمدی تحصیلی(Eta=0.51  P<0/05 F=48.98)، سرسختی تحصیلی(Eta=0.58  P<0/05 F=41.29) و تاب آوری تحصیلی(Eta=0.62  P<0/05 F=101.39) تاثیر معناداری دارد؛ بنابراین از آموزش فرزندپروری مثبت به عنوان یک مداخله مطلوب می­توان برای بهبود و تقویت خودکارآمدی، سرسختی و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان استفاده کرد.

کلیدواژه‌ها