اثربخشی مسئولیت پذیری به شیوه واقعیت درمانی بر رفتارهای پرخطر، خودتنظیمی هیجانی و بحران هویت

نویسندگان

چکیده

این پژوهش با هدف تعیین اثر آموزش مسئولیت‌پذیری به شیوه واقعیت درمانی بر رفتارهای پرخطر، خودتنظیمی هیجانی و بحران هویت در دختران متوسطه دوم شهر شهرکرد انجام شد. جامعهآماری این پژوهش شامل دانش‌آموزان دختر متوسطه دوم شهرکرد در سال تحصیلی 95-96 به تعداد 2851 نفر بود و نمونه آمای به صورت خوشهای چند مرحلهای و پس از غربالگری 40 نفر تعیین و انتخاب و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. پرسشنامه‌های رفتارهای پرخطر، خودتنظیمی هیجانی و بحران هویت بر روی هر دو گروه اجرا شد و تمام افراد هر دو گروه به پرسشنامه‌ها پاسخ دادند و سپس گروه آزمایش تحت دوره آموزش مسئولیت‌پذیری به شیوه واقعیت درمانی قرار گرفتند. تعداد جلسات برای درمان این افراد در 9 جلسه 90 دقیقه تنظیم شد و پس از پایان دوره آموزشی، هر دو گروه آزمایش و کنترل مجدداً پرسشنامه‌های پژوهش را تکمیل کردند. در نهایت اطلاعات جمعآوری شده توسط نرم‌افزار SPSS و با استفاده از آزمون کوواریانس چندمتغیری و تک متغیری تجزیه و تحلیل شد. نتایج حاصل از تحلیل داده‌ها نشان داد که آموزش مسئولیت پذیری به شیوه واقعیت درمانی بر خودتنظیمی هیجانی، بحران هویت و رفتارهای پرخطر در بین دانش‌آموزان دبیرستانی تأثیر دارد. بنابراین با آموزش مسئولیت پذیری به شیوه واقعیت درمانی میتوان رفتارهای پرخطر و بحران هویت دانشآموزان را کاهش و خودتنظیمی هیجانی را در آنها افزایش داد.

کلیدواژه‌ها