اثر بخشی آموزش‌های اخلاق محور بر میزان علاقه و رضایت زناشویی زوجین (مطالعه موردی: خانواده کارکنان نیروی انتظامی استان چهار محال و بختیاری)

نویسندگان

چکیده

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی دوره‌های آموزش مهارت‌های تربیتی - اخلاقی بر میزان سازگاری و رضایت زناشویی زوجین، از طریق ایجاد ارتباط میان متغیرهای رضایتمندی، یادگیری (سطح معلومات)، علاقه و رضایت زناشویی صورت گرفته است. روش اتخاذ شده در این پژوهش توصیفی- همبستگی بوده و ابزار اندازه‌گیری در این پژوهش پرسشنامه محقق ساخته با روایی مورد قبول و مقدار پایایی 77/0 در سه محور رضایتمندی، یادگیری؛ علاقه و رضایت زناشویی بوده است، که میان 103 نفر از مخاطبین حاضر (خانواده کارکنان نیروی انتظامی استان چهارمحال وبختیاری) در دوره های آموزشی ذکر شده توزیع شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی (جداول و نمودار ها) و استنباطی، شامل آزمون همبستگی پیرسن استفاده شده است. مخاطبین گروه آزمایش، 6 دوره چهار ساعته برنامه آموزش گروهی را در بازه زمانی 9 ماهه دریافت نمودند که پس از پایان یافتن این ادوار نتایج تحقیق موصوف نشان داد ارتباط عمیقی میان رضایت‌مندی همسران از دوره آموزشی با ارتقاء معلومات ایشان در زمینه همسرداری وجود دارد از سوی دیگر میان تعالی سطح معلومات علاقه و رضایت زناشویی همسران آموزش دیده همبستگی مثبتی وجود دارد به طوری که می توان گفت دوره مذکور تاثیر فراوان و مثبتی بر معلومات، افزایش علاقه و بالطبع رضایت زناشویی ایشان ایجاد نموده است.

کلیدواژه‌ها