بررسی میزان دینداری)در بعد مناسکی و اعتقادی(و تأثیر آن بر احساس امنیت در بین دانش آموزان در خانواده در شهرکرد

نویسندگان

چکیده

سطور حاضر، با توجه به اهمیت دینداری در جامعه و نقش آن بر احساس امنیت دانش آموزان با هدف
بررسی احساس امنیت اجتماعی دانش آموزان و تأثیر دینداری در دو بعد مناسکی و اعتقادی بر آن به
نگارش درآمده است. این مقاله در راستای هدف فوق تلاش نمود به سؤال زیر پاسخ دهد: دینداری
درابعاد مناسکی و اعتقادی تا چه اندازه می تواند بر احساس امنیت در بین دانش آموزان در شهر شهرکرد،
اثر داشته باشد؟ در پاسخ به سؤال فوق، برمبنای دیدگاه های مربوط به احساس امنیت اجتماعی و دینداری
و همچنین نظریه آنتونی گیدنز در باره تأثیر دین بر احساس امنیت اجتماعی در مدل تحلیلی ارائه گردید،
دینداری به عنوان متغیر مستقل و احساس امنیت اجتماعی به عنوان متغیر وابسته تعریف شده است.
جامعه آماری مورد مطالعه دانش آموزان مقطع دبیرستان و راهنمایی مقیم شهر شهرکرد در سال 1391
بوده اند. حجم نمونه 378 نفر و ابزارگردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته بوده است. با استفاده از
آماره های توصیفی و رگرسیون دو متغیره و چندگانه، داده ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج
حاصل از این تجزیه و تحلیل نشان داد که میزان دینداری در شهر شهرکرد در بین دانش آموزان40/ 8 درصد
از 65 درصد، در سطح زیادی قرار دارد. میزان احساس امنیت در بین دانش آموزان 44/ 8 درصد از 73
درصد، در سطح بالاتر از متوسط قرار دارد. دینداری با سطح معنی داری 0.01 و مقدار بتای 0.187، تاثیر مستقیمی بر احساس امنیت اجتماعی دارد. مناسک مذهبی با سطح معناداری 0.835، بر احساس امنیت اجتماعی تاثیر معناداری ندارد. اعتقادات مذهبی با سطح معنی داری 0.000 و مقدار بتای 0.316، دارای تاثیر مستقیم و معناداری بر احساس امنیت اجتماعی دانش آموزان می باشد.

کلیدواژه‌ها